Modelbouw en "knutselen" hebben me altijd al in de vingers gezeten. Ook ben ik van jongsaf geïnteresseerd geweest in treinen, zowel grote als kleintjes. Toen een paar jaar geleden, in 2004, mijn nieuwsgierigheid naar modelbouw door een vriend werd aangewakkerd, ben ik wat gaan rondneuzen op sites en in boeken naar wat er momenteel leeft in de modelspoorwereld. Bleek dat er die wereld sterk geëvolueerd was van vlakke platen met verschikkelijke prefab-huisjes en landschappen naar ongelooflijk natuurgetrouwe weergaves van "den ijzeren weg" in al zijn facetten. De links-pagina staat vol links naar alles wat te maken heeft met modelbouw.
Spoorplannen in overvloed. Maar allemaal te ambitieus of gewoon niet goed genoeg. Van de eerste schetsjes tot volledig ingekleurde tekeningen. Hier zijn ze allemaal verzameld. |
|
De ruimte die voor handen is, is niet zo groot: ongeveer 3 bij 3 meter. Bovendien kan deze ruimte binnen afzienbare tijd gebruikt worden voor iets helemaal anders (lees kinderkamer). Vandaar het idee om met een kleine baan te beginnen die kan weggenomen worden. Verschillende ideeën passeerden de revue: een kast in verschillende verdiepingen, een treinbaan aan de muur op wegneembare schappen, een opplooibare koffer, ... Maar niets kon me echt tevreden stellen. Tot ik heb sporenplan zag van de baan Cambrai. Dit plan heb ik gekozen als basis en aangepast aan de omgeving van het Pajottenland.
Door de kleine ruimte ben ik gegaan voor schaal N. Deze schaal is 1:160 en is ongeveer half zo groot als de bekendste schaal HO 1:87.
Ook op het vlak van stations is het een en ander uitgeprobeerd en onderzocht. Spijtiggenoeg hebben de stations van Ninove, Zandbergen en zelfs een volledig zelfontwikkeld station "Sint-Pietersbergen" het niet gehaald wegens te ambitieus.
 Het station van Tollembeek was van het type 1893 en zag er uit als een echt Belgisch station: driedelig met centraal de loketten en de dienstruimte in twee verdiepingen, aan 1 kant het reizigersgedeelte, aan de andere kant het goederenverkeer. Na verloop van tijd is het centrale deel en het goederengedeelte afgebroken en bleef de reizigersruimte over. In deze staat wordt het station ook uitgewerkt op de baan. Vandaag is het station er niet meer. Het werd in 1995 spijtiggenoeg afgebroken.
Het stationsplein van Tollembeek wordt vandaag gesierd door een grote mijnwerkerslamp als herinnering aan het drukke verleden van dit op het eerste oog stille stationnetje. Vroeger vertrokken hier honderden Vlaamse mijnwerkers naar de Borinage. Vandaar heeft Galmaarden (waarvan Tollembeek een deelgemeente is) als één van de weinige Belgische stations een thema-station over de steenkoolmijnen.
Deze datum heb ik voor een aantal redenen zo vast gelegd. Door deze echt zo scherp te stellen zorg je ervoor dat je geen onnodige kosten gaan doen.
Wat houdt deze datum dan juist in:
• Geen stoomtractie meer maar wel diesels in hun oude (groene) livrei
• Hoogzomer: de velden staan vol bijna rijpe gewassen.
• Beperkt aantal automodellen
•
Beperking in rollend materiaal
• De sfeer van die periode kan je opsnuiven bij het bekijken van de eerste reeks van "Kapitein Zeppos". Deze speelde zich trouwens af in Sint-Katharina-Lombeek. De doprje uit het Pajottenland.
Diesellocs hebben altijd tot mijn verbeelding gesproken. Stoomlocomotieven zijn impressionant, zonder meer, maar diesellocs stralen nog net iets meer power uit. Als kleine gastje hoorde ik de diesellocs dikwijls voorbij donderen of optrekken in het station van Ninove, van waar ik afkomstig ben. Mijn favoriete types zijn de 51 en de 62. Alle diesels die ik op de baan wil laten rondrijden, komen in hun originele livrei waarin er zijn geleverd aan de NMBS. |
