Inhoud

Nog op het programma

  • Zelfbouw van een type 40 driedelige motorwagen.
  Schilderen en motoriseren van een MTE motorstel 603

MiniTrainExpo te Blankenberge heeft in zijn gamma een aantal mooie kappen van motorstellen, onder andere een type 603 (de latere type 43). Deze kappen zijn gemaakt uit resine en worden door MTE zelf vervaardigd. Je dient zelf te zorgen voor een onderstel en met het nodige engelengeduld moet je de zaak ook nog schilderen.
Hieronder staat kort uitgelegd hoe dat is gebeurd.

Het schilderen van de kap is gebeurd met de airbrush. Met eenvoudige schildersplakband kleef je eerst de raampjes dicht.Zorg dat de plakband van een degelijke kwaliteit is zodat de kracht van de luchtstroom uit de airbrush de plakband niet los trekt. De gele lijnen op beide neuzen van het motorstel zijn geschilderd met de hand. De gele band is in drie gedeeld met een fijn zwart stiftje. Doordat deze details zo klein zijn, kan je niet zien dat het om zwart gaat. De accentjes rond de vensters en het zilver van de koplampen is afgewerkt met een schrijfpen. Dat kan ook met een tandenstoker.

Nu dienen de buffers ook nog aangebracht te worden. Hiervoor kan je buffers van de Pendolino, die dient als onderstel, gebruiken. Deze zijn echter iets te kort. Daarom dien je ze met een klein staafje te verlengen.

De motor en het onderstel komen van dezelfde Fleischmann Pendolino. Deze heb ik van Ebay. Uiteraard is hier heel wat werk aan. Je kan van de buitenkast van de Pendolino nog een paar onderdelen gebruiken. Vooral de buffers.

  • Het chassis dient 15mm ingekort te worden. Dit is een hele klus en vraagt nogal wat denkwerk vooraf. Vooral het doorsnijden van de printplaat bovenaan is even slikken.
  • De draaistellen van de Pendolino zijn veel te modern. Deze dienen dan ook vervangen te worden. Als je heel wat modellen van wagons hebt doorlopen, vind je er vast één waarvan de wielen op de correcte afstand staan en waarvan het uitzicht ook oud genoeg is. De draaistellen die ik heb gebruikt zijn niet correct maar voorlopig zal het hier toch moeten mee gebeuren. Het draaistel van de motor heb ik ontdaan van de bestaande, te moderne vering door deze er gewoon af te snijden. Daarna heb ik op dezelfde plaats de onderstellen van de wagons ook doorgesneden om dan de hele zaak opnieuw in elkaar te zetten. Het niet gemotoriseerde draaistel kan je mits wat bijsnijden gewoon overnemen.
  • Vergeet niet om de electrische toevoer naar de motor te houden zoals hij was. Ik dacht eerst te rijden op de electriciteit van 1 draaistel maar dat is zeker niet voldoende. Bij wissels blokkeert en hapert de motor zeker.

Achteraf is het motorstel ook voorzien van een Viessmann-decoder.

Het model krijgt nu nog een extra laagje matte vernis om het extra te beschermen. Vergeet niet de ramen af te plakken. Om de ramen een extra tintje te geven kan je na het vernissen er zeer dunne hoogglans plastiek op kleven. Hierdoor gaan ze extra blinken.

Zelfbouw van een reeks 551 tweeassige railbus "Brossel"
Doordat ik op de laatste Modelspoorexpo van boek "Motorwagens" van Max Delie heb aangeschaft, groeide het idee om eens een exemplaar uit te werken. Het idee voor een type 40 bestond al maar was, als startproject, iets te ambitieus. Daarom werd het het kleinste railbusje dat de NMBS ooit in dienst had: de reeks 551, ook gekend als een "Brossel"

Het model bestaat uit een klein "doosje" in doorzichtige plasticard waar bij het schilderen de ramen zijn afgeplakt. In grootbedrijf hebben de ramen immers geen in springen tegenover de kast. Alleen een kleine rubber steekt uit. Het raam van de bestuurder is naar binnen gekanteld. Waarschijnlijk is dit om reflecties tegen te gaan. Bij het model werd het raampje langs links, recht en boven ingesneden en over de onderzijde naar binnen geplooid.

Bij het origineel zijn de hoeken lichtjes rond. Dit heb ik proberen over te nemen door de kast in 1 stuk uit te snijden en daarna te plooien. Hierdoor krijg je geen scherpe hoek.

Wat werd hier nu juist uitgeprobeerd?

Allereerst het werken met doorzichtige plasticard. Dit verschilt hierin van het witte plasticard dat er maar 1 dikte in bestaat en dat wanneer er lijm op komt, deze op die plaats ondoorzichtig wordt. Een hele uitdaging om proper te werken dus.

Als tweede werd geprobeerd om het dak uit te werken in Milliput. Deze kneedbare, tweecomponenten-klei wordt na drogen steenhard zodat je achteraf makkelijk een en ander kan bijvijlen, boren, opschuren, ... De ronding is goed geslaagd. De verluchtingen op het dak zijn eenvoudige rolletjes Milliput die op lengte zijn afgesneden.

De ervaring die ik hiermee het opgedaan, zal gebruikt worden bij het uitwerken van de reeks 40.

Ten derde heb ik een nieuwe toepassing gevonden voor het mini-onderstel van Kato (art.nr. 11-104).