Ieder zijn project,
ieder zijn idee.

Hieronder staan een aantal ideeën die gelden voor wat ik persoonlijk denk in verband met modelspoorbanen.
Sommige lezers zullen het met mij niet altijd eens zijn en hun ideeën en visies kunnen soms haaks op de mijne staan. Daarom wil dat niet zeggen dat deze slechter of minder zouden zijn. In tegendeel zelfs: wie ben ik om te zeggen wat goed of fout is. Het enige wat we nodig hebben is respect voor mekaars werk.
  Tips & Truuks

Hier staan kleine tips & truuks die je kan toepassen om je modellen en je baan net dat ietsje meer te geven. Ze staan voorlopig niet gerangschikt maar dat komt er ooit nog wel eens van...

Als je op modelbeurzen de mensen die een baan bekijken in het oog houdt zijn er twee dingen waar ze mee bezig zijn: Wachten tot er iets nieuws verschijnt vanachter één of andere hoek enerzijds en anderzijds het volgen van een trein. Hieronder staan enkele tips waardoor je niet alleen voor toeschouwers maar ook voor jezelf je baan aangenamer kan laten ogen.

Wat maakt Tollenove nu net Tollenove?: Hoe concreter je vooraf vast legt wat je wil gaan maken, hoe minder je voor verrassingen komt te staan. Ik was er echt verbaasd van hoe ver sommigen gaan in het uitwerken van hun plan alvorens te gaan werken. Soms kan dit frustrerend werken en schijnt het niet vooruit te gaan. Maar hoe beter je vanaf het begin weet wat je wil gaan doen, hoe kleiner de kans dat je moet stoppen door een of andere fout. Om het op de ouderwetse wijze te zeggen: zeg niet: "daar komt een huis." maar zeg: "dar komt dat huis, met dat dak, die ramen, die achterbouw en deze kleur van gevelstenen." Om het met mijn baan te zeggen: Tollenove is een station in het Pajottenland. Het gaat om een enkelsporige lijn zoals die ligt tussen Quenast en Tubize. De datum waarop het zich af speelt is 1 augustus 1969: hoogzomer.

Sporenplan: Om te komen tot een realistisch sporenplan leg je best je baan niet te vol sporen. Ook in de werkelijkheid zijn stations met veel rangeerbundels en ingewikkelde sporen eerder uitzondering dan regel. Vooral in schaal N heb je de mogelijkheid om het landschap te laten spreken. En wat is er mooier dan een trein die zich een weg zoekt door een open landschap.

Landschap: Een persooonlijk gevoel bij een modelbaan is dat het belangrijk is om treinen te laten verdwijnen en verschijnen. Dat verdwijnen en verschijnen kan je accentueren door een stukje van je baan te laten verdwijnen achter een paar huizen of bomen. Dit geeft ook een mooi effect alsof de trein op een haar na een huis of boom mist. Hierdoor krijg je een interactie tussen trein en landschap. Het landschap bepaalde vroeger waar de trein zou lopen. Het is goedkoper om het spoor rond een heuvel te leggen dan een dure tunnel of brug te gaan bouwen. Maar ook het spoor heeft steden en streken hun vorm gegeven. In de buurt van spoorwegen gelden bepaalde regels in verband met gebouwen, aanplantingen, enzovoort... maar let wel als er op een bepaalde plaats bijvoorbeeld 4 meter afstand moet gehouden worden van de spoorlijn, wees maar zeker dat net daar de muur van een fabruiksgebouw begint want iedere vierkante centimeter is zijn geld waard.

Druk, druk, druk!: Op heel wat banen zie je een overvloed aan tafereeltjes en uitzonderlijke situaties die worden samen gebracht om "leven" op de baan te brengen. Bouwwerven, ongevallen, uitzonderlijk vervoer, kermissen, wielerkoersen, enzovoort,... je kan het zo gek niet bedenken of het kan toevallig toch op je modelbaan gebeuren.
Hoeveel keer komen ze in jouw straat de putdeksels open leggen of gebeurt er net als het kermis is een ongeluk met een cementtruck en een zeldzame oldtimer met daarbij tientallen toeschouwers, politiewagens, ambulances enzovoort. Zelfs de ijsman stopt omdat hij samen met een toevallig hamburgerkraam geld heeft geroken want drie huizen verder in de straat brandt het in een fabriek. En toch is deze heksenketel nog niet genoeg om een vrijend koppeltje in het huis ernaast uit hun comcentratie te brengen... Klinkt ongeloofwaardig maar ik heb het echt al gezien op een baan.
Waar het voor mij althans bij dit "tot leven brengen" op de baan vooral op neer komt is je ogen open te houden voor wat wel gebeurt, zelfs in je eigen straat. Bij mij gaat het er soms zeeeer rustig aan toe. Twee of drie wandelende mensen, een tractor met een ploeg of aanhangwagen, een fietser, wat auto's en dat zal het zo wat zijn.